Nr 11 : Original nuts and bolts

Dit is fantastisch ! Tijdens de jaren zestig werd een nieuwe formule ingevoerd om racen bij het gewone publiek te brengen. Het is te zeggen om het publiek over te halen zelf te racen.

Met de mechaniek van Volkswagen werden kleine racewagentjes gebouwd, die zich behoorlijk uit de voeten konden maken op het circuit. De formule Vee of VW was geboren en menig piloot debuteerde erin.

3 type 3's trekken de meute aan.

18094

Oeps, 18000 gepasseerd.

Wat dacht u ervan om dagelijks met deze bus te rijden?

Ik zou er misschien mijn T5 voor laten staan.

Of toch maar beter niet. 25.000 km per jaar is net van het goede teveel.

Eind de jaren 60 en vooral tijdens het volgend decenium was Castrol-olie echt cult.

En met wie kon zij dan beter samengaan, dan de buitensporige 411.

Eén van de oudste cabrio's van Volkswagen en ongeveer de jongste zeker?

De laatste foto's dateren van 2008 en zijn gemaakt ter gelegenheid van het Treffen in Hückeswagen.

Het fameuze prototype van de 34 cabrio in het museum te Wolfsburg.

Toevoeging op 09.11.2009

Blijkbaar heb ik me hier laten beetnemen met de informatie. Mijn goed vriend Paul en gekende specialist mbt type 34's, heeft me de volgende tekst bezorgd. Ik heb het niet gecheckt, maar ik vertrouw hem blindelings.

Ter info. De zilvergrijze Type 34 in het museum is géén prototype uit 1961 maar wel een replica op basis van een '69 automaat...!   Werd verbouwd in 2005 in de Karmann fabriek en er werden wel originele cabrio onderdelen gebruikt (dakframe, raamlijsten, zijruiten, achterzetel).

Het verbaast me toch dat in het museum een replica staat, terwijl er bovendien originelen bestaan.

De droomovaal.

Hoe mooi is dit? Een brilletje aan een Shell-station.

Een standaard ovaal met luxueuze faltdach, kan je goed zeldzaam noemen.

Nochtans kan je het voordeel van een open auto, boven de chroom gemakkelijk begrijpen. In de jaren 50, had men juist geen geld genoeg en dan moet je nu éénmaal keuzes maken. De kabelremmen en de ongesynchroniseerde  versnellingsbak moest je er dan maar bij nemen.

Voor 8765 euro staat deze mooie jongen te koop op bugnet.de. Enige spijtige zaak. De eierlichtjes hadden hartelichtjes moeten zijn.

In juni 1972 verscheen bij "Volkswagen do Brasil" de SP 2, die in aanblik totaal geen overeenkomsten bezat met de bestaande modellen van VW. Het was een op Italiaanse leest geschoeide sportwagen.

Het chassis was afkomstig van de type 3. Hoewel de info per bron verschilt, blijkt van dezelfde wagen ook de vooras alsook de 1584 cc motor te komen, die echter maar 54 PK aan bracht. Ontoereikend dus voor een sportwagen.

Later werd de motor van de VW 411/412 gebruikt, een 1678 cc met 65 PK, die een topsnelheid van 160 km/h toeliet.

Het design van de koplampen, werd in het moederbedrijf overgenomen in de VW 412.

Ondanks de looks van de S(ao) P(aulo), liet hij het toch afweten tegen de veel lichtere en dus snellere Puma, een wagen die ook gebouwd werd in Brazilië met een koets uit polyester.

De productie werd beëindigd in februari 1976, na 4 jaar en 10.205 exemplaren.

Ze zijn daarom, en ook door het feit dat VW ze niet heeft verkocht in Europa, vrij zeldzaam.

De laatste foto betreft de donorwagen wat de onderdelen betreft : de braziliaanse type 3.

De periode na de bevrijding en voor 1.1.1948 wordt algemeen beschouwd als de overgangsfase onder leiding van I. Hirst en het britse leger. In die periode worden er maar bijna 21.000 volkswagens geproduceerd, zodat de "left overs" zeer zeldzaam zijn.

In de Verenigde Staten wordt deze '47 als een project te koop aangeboden. Niettegenstaande de auto niet volledig is en over onderdelen beschikt die niet echt "period" zijn, is de toestand meer dan bevredigend. Het is m.a.w. geen hopeloze zaak.

Let u vooral op de motorklep en vergelijk deze met de klep van de beroemde VW 38.